Franciszkanie.pl - serwis informacyjnyFranciszkanie.pl - serwis informacyjny

Błogosławiony Jezus

17.02.2019 Prugar Andrzej

Kto jest tym Błogosławionym, o którym mówi Jezus? Ubogi, głodny, ten, który płacze i jest znienawidzony. Jest nim On sam - Jezus Chrystus. Od początku do końca swych dni żyje w ubóstwie, był głodny, pościł, płakał nad świętym miastem, nad grobem Łazarza, w Ogrójcu, w agonii. Przede wszystkim był i jest znienawidzony przez wielu. A jednak przynosi bogactwo łaski miłosiernego Ojca, ufa Ojcu i uczy ufności we wszystkich okolicznościach życia. Również wtedy, kiedy pojawiają się łzy. Całą swoją istotą objawia, że znienawidzenie i odrzucenie ze względu na wiarę w Boga, choć bardzo bolesne, jest tylko chwilowe. Zawsze kończy się w ramionach Ojca. To jest właśnie szczęście, błogosławieństwo wbrew temu, co mówi i czyni świat skupiony tylko na tym, co ziemskie, cielesne, dobre, ale tylko dla mnie, co najwyżej dla mojej grupy.

"Błogosławieni jesteście, ubodzy, albowiem do was należy królestwo Boże” (Łk 6,20).

„Biada wam, bogaczom, bo odebraliście już pociechę waszą” (Łk 6,24). 

Jezus potwierdza zmianę pojęcia szczęścia, ktore preferuje świat, swoim zmartwychwstaniem. Jest Błogosławiony, ponieważ idzie drogą błogosławieństw, których uczy. „Gorzkie i przykre staje się słodkie” jak zauważył św. Franciszek, który w centrum swego życia i działania umieścił Jezusa, a zdetronizował swoje pojęcie szczęścia, wielkości, sławy (por. Św. Franciszek, Testament, ww.1-3). 

Chrystus nazwany jest przez św. Pawła „pierwocinami spośród tych, co pomarli” (1 Kor 15,20), a więc Jezus jest początkiem, zalążkiem zupełnej nowości dla nas, Jego uczniów. Skoro On żyje w chwale Ojca, to znaczy, że droga błogosławieństw nie jest błędną teorią i  godną pożałowania zgodą na dominację zła. Jest drogą przemiany nas i świata. Drogą dzielenia się dobrami, pocieszaniem tych, którzy płaczą i świadectwem wiary, które jest objawianiem miłości Boga wobec każdego, nawet nieprzyjaciela i prześladowcy.   

Bóg więc nie tylko mówi o szczęściu, ale sam pokazuje drogę ku szczęściu. Pokazuje ją w świecie i wśród ludzi, którzy chcą ze świata zrobić niebo dla siebie, kosztem piekła innych. "Cząstka" nieba jest już jednak tam, gdzie jest człowiek przyjmujący „pierwociny” Chrystusa w siebie. "Cząstka" nieba jest tam, gdzie chrześcijanin jest człowiekiem podobnym do opisu proroka Jeremiasza. Nieustannie, w dzień i w nocy, słucha słowa Bożego i zakorzenia się w Bogu (Jr 17,5-8).

Przez medytację i jedność z uczniami w Kościele nie jesteśmy jak plewa, którą jakikolwiek podmuch wiatru przenosi gdzie chce. Jesteśmy tam, gdzie stawia nas Bóg ze swoim powołaniem życiowym. Każde słowo nasze ma być zanurzone w Słowie Pana, to daje pokój pośród ubóstwa, łez, a nawet głodu i prześladowań. Ostatecznie otwiera niebo nam i innym. 

Andrzej Prugar OFMConv

fot.: fr.ap, Welon na naczyniu z Najświętszym Sakramentem, kaplica WSD OFMConv, Kraków

 



Ta strona wykorzystuje pliki typu cookie. Jeżeli nie wyrażasz zgody na ich zapisywanie, wyłącz ich obsługę w ustawieniach swojej przeglądarki.
Zamknij